Vakti zamaninda bir yahudinin devesi kaybolur.Yahudi bir muslumani gostererek
´Benim devemi bu adam caldi,sahitlerimde var´ diyerek Hz.Peygambere s.a.v.
basvurur.Getirdigi yalanci sahitlerde dort koyu munafiktir.
Isin ic yuzunu tam manasiyla bilmeyen sevgili Peygamberimiz s.a.v. gorunuse
gore davaci olan yahudi ve dort sahidini dinledikten sonra muslumanin cezaya
carptirilmasina karar verir.Karar,muslumanin eli kesilecektir.
Bu karar karsisinda hayretten dona kalan musluman hic de yapmadigi bir sey konusunda,
dayanamayip basini goge kaldirir ve ellerini goge acarak Allaha soyle yalvarir.
´Ey Allahim.Gercek durumumu sen iyi biliyorsun.Bu deveyi ben calmadim.Bu,benimdir.
Alcakca bir iftiraya kurban gitmek uzereyim.´
Ardindan Hz.Peygambere s.a.v. donerek ´Ey Allahin elcisi.Verdigin karar gorunurde dogrudur.
Fakat isin ic yuzu bu degildir.Bu durumu deveden sorarsaniz gercegi ogreneceginizden
eminim.´ der.
Bunun uzerine Hz.Peygamber s.a.v. deveye donerek ´Ey deve soyle bakalim.Senin
sahibin kimdir.´ diye sorar.Deve dile gelerek gayet acik bir sekilde ´Ey Allahin elcisi.
Ben aleyhinde karar verdiginiz bu muslumanin maliyim.Sahibim odur.Yahudinin getirdigi
kimselerde yalanci sahiddirler.´ diye konusur.
Bu durum karsisinda iyiden iyiye duygulanan Hz....
[Bu mesajın devamını görebilmek için kayıt olun ya da giriş yapın