ilitam ,arapça klavye, ilahiyat, önlisans > Forum > ๑۩۞۩๑ Kitap Dünyası - İlim Dünyası Kütüphanesi ๑۩۞۩๑ > İslam Tarihi Eserleri > Hz.Muhammedin İslam Daveti > Mekke nin Ciğerpareleri
Sayfa: [1]   Aşağı git
  Yazdır  
Gönderen Konu: Mekke nin Ciğerpareleri  (Okunma Sayısı 1106 defa)
18 Temmuz 2011, 18:13:18
Ekvan
Varlıklar, alemler, dünyalar. (Evren).
Tecrübeli Üyeler
*
Çevrimdışı Çevrimdışı

Cinsiyet: Bayan
Mesaj Sayısı: 19.233


« : 18 Temmuz 2011, 18:13:18 »



Mekke'nin Ciğerpareleri


Bizi görünce gülümsedi. Gülümsemesi yüzünden hiç eksilmedi. Selâm ve­rip yanma yaklaştım. Selâmımı yine güler yüzle karşı'adı. 'Allah'tan başka ilâh olmadığını ve senin de Ö'nun elçisi olduğunu kabul ediyorum1 dedim. 'Be­ri gel' dedi. İyice yaklaştım. 'Senin akıllı olduğunu ve ergeç hakikati görece­ğini biliyordum. Sana doğru yolu gösteren Allah'a şükürler olsun' dedi. Ben 'Ey Allah'ın Resulül Durumumu biliyorsun. Sana karşı açılan bütün savaşlarda bu­lundum. Günahlarımın bağışlanmasını dile' dedim. 'İslâm kendinden öncekile­ri siler; günahları keser atar' dedi. (Halid b. Velid)

Resulüllah, kaza umresi tamamlanıp Medine'ye dönüldükten birkaç gün sonra, İbn Ebû'l Avca başkanlığındaki elli kişilik irşad grubunu Hayber yakınlarında ya­şayan Süleym kabilesine gönderdi. Bu, çoktandır yaşanan olumlu, sevindirici ge­lişmeleri takiben Müslümanları son derece üzen bir olayın yaşanmasına neden ol­du. Irşad amaciyla yola çıkan Müslümanların arasında yer alan birisi, gizlice Sü­leym kabilesine yanlış bir haber ulaştırdı; Müslümanların kendilerine saldırmak için yola çıktıklarım iletti. Bu haber üzerine Süleym kabilesi toplandı ve gerekli hazırlıkları yapıp Müslümanları beklemeye başladılar. Müslümanlarla karşılaşın­ca da durumu anlamak için bir girişimde bulunma ihtiyacı hissetmeden saldırıya geçtiler. îbn Ebû'l Avca amaçlarının savaşmak olmadığını, kendilerine İslâm'ı an­latmak için geldiklerini bildirdiyse de sözü duyulmadı, dinlenmedi. Çıkan çatış­mada bir-iki kişi hariç Müslümanların tamamına yakını şehit oldu. İbn Ebû'l Av­ca ağır yaralı olarak kurtulanlardandı. Yaralanarak kurtulanlar uzun ve yorucu bir yolculuktan sonra Medine'ye gelerek durumu Resulüllah'a bildirdiler.

Süleymlerin gerçekleştirdiği katliamın acısı tazeliğini korurken, Medine'yi şe­hit olanların hüznü, acısı sarmışken, üzücü bir başka olay daha yaşandı, ikisi ha­riç bütün çocuklarını küçük yaşlarda kaybeden Resulüllah'ın baba yüreği kızı Zeyneb'in ölümüyle bir kez daha sarsıldı. Medine'ye hicret ederken müşriklerin saldırısına uğrayan ve devesinden düşürülen Zeyneb yaralanmış ve o zamandan beri hastalığı iyileşmemişti. Hastalığın etkisiyle kaza umresinden dönüşten bir sü­re sonra vefat etti.

Ancak, yaşanan bu iki üzücü olayı takiben sevindirici bir durum da yaşandı. Kureyş'in askerî liderlerinden Halid b. Velid; siyasî liderlerinden Amr b. As ve Dâ-ru'n Nedve'nin daimi üyelerinden, Kabe'nin korunması sorumluluğunu üstlenmiş Osman b. Talha Medine'ye gelerek Müslümanlara katıldılar.

Risâletin Mekke döneminde islâm'ın amansız düşmanları olan Mekke'nin yaş­lı eşrafının büyük çoğunluğu Bedir'de ölünce, Mekke yönetimi genç kuşağa geç­mişti. Yönetimi üstlenen genç kuşağın arasında Halid b. Velid, Amr b. As, Osman b. Talha, İkrime b. Ebû Cehil, Safvan b. Umeyye vardı. Bu kuşak babalarından devraldıkları bir düşmanlığı bilinçsizce sürdürüyorlardı. Kendileri düşünüp is­lâm'a ve elçisine düşman olmaya karar vermemişler, islâm düşmanlığım bir miras olarak babalarından devralmışlardı, Amr b. As bunu Müslüman olduğu zaman şöyle açıklamıştır: 'Biz, yaşlı ve bize hakim bir nesille birlikte yaşıyorduk. Onlar ba­balarımız ve liderlerinıizdi. Onlar bir yol tuttular bizde onlara uyduk. Onlar Allah'ın Resulünü inkar ettiler, bizde inkar ettik, onlar düşman oldular, biz de düşman olduk. Onlar ölüp gittikleri zaman yerlerini biz aldık. Hiçbir zaman yaptıklarımızın üzerin­de düşünmedik. Yapılması gereken bir şey vardı ve onu yapıyorduk. Bunun doğrulu­ğunu veya yanlışlığım sorgulanııyorduk. Sadece babalarımızı taklit ediyorduk. Ancak Muhammed'in bir peygamber olduğu apaçık ortaya çıkınca, O'na itaat etmekten baş­ka çare kalmadığı anlaşılınca durumumuzu düşünmeye başladık ve İşte o zaman ger­çeği fark ettik.

Müşriklerin ve en önemlisi müşrik liderlerinin durumlarım düşünmelerini sağlayan olaylar zincirinin dönüm noktasını Hendek savaşı oluşturmuştu. Hen­dek savaşı günlerinde Resulüllah'i ve Müslümanları yakından tanıma, imanlann-daki samimiyetlerine yakından tanık olma imkânı elde etmişlerdi. Hudeybiye ile de yenildiklerinin, güçsüz duruma düştüklerinin, üzerlerine gelen bir çığın karşı­sında çaresiz kaldıklarının farkına varmışlardı. Hiç de uzun olmayan bir süre ön­ce güçlü ordularıyla evlerinde kuşatıp yok etmeyi düşündükleri Müslümanların yanlarına kadar geldiklerini, hem de silahsız olarak gelerek meydan okuduklarını görmenin zilletini yaşamışlardı. Bu her şeyiyle şirk sisteminin çöktüğünü göste­ren bir durumdu. Görünüşte, Hudeybiye anlaşması Kureyş liderleri açısından söz konusu çöküşü durdurmanın bir girişimi olarak anlam kazanmıştı. Ancak o zihin bulanıklığı içinde kendileri için olumlu şartlara sahip gibi görünen Hudeybiye'nin gerçekte kendileri için ölüm fermanı olduğunu fark edememişlerdi. Kaza umresi gerçekleştiği zaman Hudeybiye'nin kimin lehine olduğunu anlamışlar, ancak ar­tık iş işten geçmişti. Kendi elleriyle tevhidin sesinin Kabe'den yükselmesine izin vermişlerdi. Kendi elleriyle bir kölenin Kabe'nin üzerine çıkıp özgürlük çağrısı yapmasına izin vermişlerdi; sinirden ellerini ısırmışlar, ancak o siyahı Müslüma-nı görmekten ve özgürlük çağrısını dinlemekten başka bir şey yapamamışlardı. Yollarının ve inançlarının yanlış olduğunu, Müslümanların karşısında kendilerinin gittikçe silineceğini Kureyş liderleri arasında ilk fark eden Amr b. As oldu. Hendek savaşından sonra, uğrunda savaşlar verdiği sisteminin, inancının, tanrıla­rının yok oluşunu seyretmek zorunda kalmamak için Mekke'den ayrılmaya karar verdi. Geleceğin hakimleri olacağı açık-seçik görülmeye başlanan Müslümanların yönetiminde yer almaktansa, ticarî faaliyetleri nedeniyle tanıdıklarının çok oldu­ğu Habeşistan'a gitmeyi ve Necaşi'nin tebasına dahil olmayı daha uygun buldu. Habeşistan'da bulunurken Resulüllah'm elçisi Amr b. Umeyye'nin Necaşi'ye Resu-lüllah'm davet mektubunu getirdiğini duydu. Kalbindeki derin ve katı düşmanlı­ğın bastıramadığı kinin etkisiyle, Resulüllah'a bir şey yapamamışsa da elçisine za-rar vererek tüm bedenini saran intikam ateşini söndürmeye karar verdi. Bu amaç­la, çok eskiden beri tanıdığı ve aralarında dostluk bulunan Necaşi'ye gitti. Necaşi tarafından saygı ve sevgiyle karşılandı. Dostça başlayan bir sohbeti takiben Amr konuyu Resulüllah'a getirdi. Resulüllah'm aleyhinde bir şeyler söyledikten sonra Amr b. Umeyye'nin kendisine teslim edilmesini istedi. Bu isteği, hiç ummadığı bir şekilde burnunu kıran bir tokatla karşılık buldu. Necaşi, sert tepkide bulunup Amr b. As'a tokat atarak, isteğinin yanlışlığına dikkat çekti: 'Ey Amr! Demek sen, Musa, İsa peygamberlere gelmiş olan Namus-u Ekber'in kendisine gelip durduğu bir zatın elçisini öldürmek için benden yardım istiyorsun ha! Eğer vallahi ona bir zarar verirsen si^in hiçbirinizi sağ bırakmam. Allah'ın elçisinin elçisi öldürülür mü hiç?[5] Necaşi bunları söyledikten sonra, yaptıkları işin ve gidişatlarının yanlışlığını ikna edici bir dille Amr'a anlattı. Amr ilk defa yıllardır kalbinde hissettiği fakat kendi­sine bile sormaktan çekindiği soruyu sordu: 'O gerçekten bir peygamber mi?' Neca­şi kendinden emin bir şekilde cevap verdi: 'Evet O gerçek bir peygamber ve ben de O'na tâbi oldum. Gel sözümü dinle de sen de tâbi ol. Çünkü O hak üzeredir ve O'nun karşısında hiç kimse duramaz. O herkese galip gelecek. Musa'nın Firavun'a galip gel­diği gibi O da bütün düşmanlarına galip gelecek. [6]

Necaşi'nin yanına girerken katı bir islâm düşmanı olan Amr; burnu kırılmış, burnu ile kendisini şirkte tutan kibiri de kırılmış ve İslâm'a karşı içinde bir yakın­lık hissi oluşmuş birisi olarak huzurdan ayrıldı. Medine'ye gitmeye karar verdi. Amacı Resulüllah'la görüşmek ve Müslüman olduğunu bildirmekti.

Hendek savaşından sonra bir değişim yaşamaya başlayan, Hudeybiye ile bu de­ğişimi daha da belirgin hale gelenlerden birisi de Kureyş'in usta savaşçısı, başarı­lı komutanı Halid b. Velid'di. Halid, kaza umresi sırasında Mekke'de kalmadı; Re­sulüllah'la karşılaşmak istemiyordu. Ancak diğer müşrik liderlerle de birlikte bu­lunmadı. Çünkü artık kendisini onlara uzak hissediyordu. Ne yapacağını bileme­den, kalbinde esen fırtınaların etkisiyle yalnız başına Mekke'den ayrıldı. Müslü­manların umrelerini tamamlayıp ayrılmalarını takiben Mekke'ye döndü. Mekke'ye dönüşüyle üst üste kalbini değiştirecek olaylar yaşadı. Bir süredir annesinin Müs­lüman olduğunu biliyordu. Daha bunu kabullenememişken, yakın akrabasının da Resulüllah ile evlendiğini duydu. Kardeşi Velid tarafından kendisine yazılmış bir mektup ise bulanık zihninde bir güneşin doğmasını yol açtı. Müslüman olduğu için Medine'de yaşayan ve kaza umresi için Mekke'ye gelen kardeşi Velid'in ken­dine yazdığı mektubun her satırı, Halid'in kalbinde köklü bir değişimin önemli bir basamağını oluşturdu. Velid sıcak ifadelerle başladığı mektubunda kardeşine Mekke'de bulundukları sırada Resulüllah'ın kendisini sorduğunu ve 'Böyle bir in­san islâm'ı bilmez ve tanımaz olabilir mi ? Keşke o şirk için yürüttüğü çabalarını Müs­lümanların yanında müşriklere karşı yürütseydi ne kadar güzel ve doğru bir iş yap­mış olurdu. Biz onu başkalarına tercih eder ve üstün tutardık' dediğini yazmıştı. Ay­rıca kardeşine 'Eğri ve doğruyu ayırt edecek bir akla sahipsin. Aklım kullan ve ger­çeği göf çağrısı yapıyor ve mektubunu 'Ey kardeşimi En elverişli, en yararlı yerler­de kaçırdığın fırsatı yine kaçırma. Acele et [7] diye bitiriyordu. Halid mektubu oku­yunca etkilendi. Kalbindeki değişimi açık-seçik fark etmeye başladı. Değişim rü­yalarına yansıdı. Rüyalarında, sıkıntı veren kurak bir yerden ayrılıp yeşilliklerle donanmış, huzurlu, güzel bir yere gittiğini görüyordu. Bunu Mekke'den ayrılıp Medine'ye gitmesi gerektiğinin; Müslüman olması zamanın geldiğinin işareti ola­rak değerlendirdi. Fazla bir zaman geçmeden de ka...
[Bu mesajın devamını görebilmek için kayıt olun ya da giriş yapın
Bu Sayfayi Paylas
Facebook'a Ekle
Moderatöre Bildir   Kayıtlı
Müslüman
Anahtar Kelime
*****
Offline Pasif

Mesajlar: 132.038


View Profile
Re: Mekke nin Ciğerpareleri
« Posted on: 21 Eylül 2019, 09:44:30 »

 
      uyari
Allah-ın (c.c) Selamı Rahmeti ve Ruhu Revani Nuru Muhammed (a.s.v) Efendimizin şefaati Siz Din Kardeşlerimizin Üzerine Olsun.İlimdünyamıza hoşgeldiniz. Ben din kardeşiniz olarak ilim & bilim sitemizden sınırsız bir şekilde yararlanebilmeniz için sitemize üye olmanızı ve bu 3 günlük dünyada ilimdaş kardeşlerinize sitemize üye olarak destek olmanızı tavsiye ederim. Neden sizde bu ilim feyzinden nasibinizi almayasınız ki ? Haydi din kardeşim sende üye ol !.

giris  kayit
Anahtar Kelimeler: Mekke nin Ciğerpareleri rüya tabiri,Mekke nin Ciğerpareleri mekke canlı, Mekke nin Ciğerpareleri kabe canlı yayın, Mekke nin Ciğerpareleri Üç boyutlu kuran oku Mekke nin Ciğerpareleri kuran ı kerim, Mekke nin Ciğerpareleri peygamber kıssaları,Mekke nin Ciğerpareleri ilitam ders soruları, Mekke nin Ciğerpareleriönlisans arapça,
Logged
Sayfa: [1]   Yukarı git
  Yazdır  
 
Gitmek istediğiniz yer:  

TinyPortal v1.0 beta 4 © Bloc
|harita|Site Map|Sitemap|Arşiv|Wap|Wap2|Wap Forum|urllist.txt|XML|urllist.php|Rss|GoogleTagged|
|Sitemap1|Sitema2|Sitemap3|Sitema4|Sitema5|urllist|
Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2009, Simple Machines
islami Theme By Tema Alıntı değildir Renkli Theme tabanı kullanılmıştır burak kardeşime teşekkürler... &