Sevmek Muhabbetullah

(1/1)

Sümeyye:
<SeVMeK> (Muhabbetullah)

ALLAH Azze ve Celle, Muhammed'i(sas) en olgun sevgi ve en olgun bilgi ile gönderdi Böylece ALLAH Azze ve Celle, kendi sevgisi ve Rasul'ünün(sas) sevgisiyle, içinde "şirk" olan sevgiyi birbirinden ayırdı

"İnsanlardan öyleleri vardır ki ALLAH'tan başka O'nda denk(ilahlar edinirler), onları ALLAH'ı sever gibi severler ALLAH'a iman edenler ise ALLAH'ı daha çok severler" (Bakara/165)

Bunun için imanî sevgi, imanî lezzetin ve dinî vecd'in aslı olmuştur Buharî ve Müslim'de, Enes'ten(ra) gelen bir hadis-i şerifte ALLAH'ın Rasulü(sas) :

"Üç haslet kimde bulunursa, kalbinde imanın lezzetini(tatlılığını) bulur: ALLAH ve Rasulü kendisine daha sevgili olan kimse, bir kişiyi ancak ALLAH için seven kimse, ALLAH kendisini küfürden kurtardıktan sonra tekrar küfre düşmekten, ateşe düşmekten irkildiği gibi nefret eden kimse" buyuruyor (Buharî, Sahih; Müslim, Sahih; et-Tirmizî, es-Sünen; Beyhakî, el-Adab; Nesaî, es-Sünen; Ahmed b Hanbel, Müsned)


ALLAH'ın Rasulü(sas) imanın tadını almayı; ALLAH'ın sevgisi ve kendisinin sevgisine bağladı ALLAH'ın Rasulü'nü(sas) sevmek, ALLAH'ı sevmektir

Müslim'de İbn Abbas'tan(ra) gelen rivayette ALLAH'ın Rasulü(sas) şöyle buyurur:

"Kim Rab olarak ALLAH'tan, din olarak İslam'dan ve Rasul olarak Muhammed'den(sas) razı olmuşsa, imanın tadını almıştır" (Müslim, Sahih; Tirmizî, es-Sünen)


Böylece ALLAH'ın Rasulü(sas), imanın tadını almayı, ALLAH'ı ve Rasulünü(sas) sevmeye bağladı Tıpkı vecd'i sevgiye bağlı kıldığı gibi ALLAH'ın Rasulü(sas) bunu, zahirî amellerin aslı ve batınî amellerin meyvesi olan "zevk" ile "vecd"in ALLAH ve Rasulünün(sas) emrettikleriyle, başkalarının emrettiklerinin arasında bir fark koymak için yapmıştır
Sehl b Abdillah et-Tusterî'nin(rha) dediği gibi:

"Kitap ve Sünnet'in (doğruluğuna) şahidlik etmediği her 'vecd' batıldır"


Bunun için, ALLAH Azze ve Celle kendisini seven kullarına şöyle seslenir:

"De ki; eğer ALLAH'ı seviyorsanız bana uyunuz ki, ALLAH da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın ALLAH çok bağışlayıcı, çok acıyıcıdır" (Âl-i İmran/31)

Hasan el-Basrî(rha) diyor ki:

"ALLAH'ın Rasulü(sas) zamanında insanların bazıları ALLAH'ı sevdiklerini söyleyince, ALLAH Azze ve Celle de bu ayeti indirdi"


Böylece ALLAH(cc), sevgisini Rasulünün(sas) sevgisine, kendisinin de kullarına olan sevgisini Rasulü'nün(sas) Sünnet'ine uyma şartına bağladı

ALLAH(cc), kendisini seven kullarına tanımlarken:

"Ey iman edenler! Sizden kim dininden dönerse ALLAH(onun yerine) kendilerini sevdiği, onların da kendisini sevdiği, Mü'minlere karşı çok yumuşak, kafirlere karşı da gayet izzetli ve sert bir toplum getirir ki, onlar ALLAH yolunda savaşırlar, hiçbir KINAYICININ KINAMASINDAN KORKMAZLAR! Bu, ALLAH'ın bir lütfudur; dilediği kimseye verir ALLAH(lütfu) geniş olandır; (herşeyi) bilendir" buyurur (Maide/54)


ALLAH(cc), bununla kendisini seven ve kendi katında da sevgiye layık olan kullarını "izzet" ve "cemal" sıfatlarını, övdüğü Rasulü'nün(sas) sıfatlarıyla birleştirmektir Daha önceki ümmetlerde bu iki sıfat ayrı ayrı değerlendiriliyordu Bu sıfat, ALLAH'ın düşmanlarına karşı "tavizsiz" ve "izzetli", ALLAH'ın ve Rasulü'nün(sas) dostlarına karşı "şefkat" ve "rahmet"le muamelede bulunmadır


İmam İbn Teymiyye(rha) (İbn Teymiyye'nin, kendisini Rukneddin Caşengir'e şikayet eden Mutasavvıf Şeyh Nasr el-Menbecî'ye yazdığı mektuptan <el-Feteva, c2,s452>

ALINTI
 

Navigasyon

[0] Mesajlar

TinyPortal v1.0 beta 4 © Bloc