Onlar böyle yaptıkları halde, bizim hiçbir şey yapmadan, sürekli olarak nefsin arzu ve isteklerinin peşinden gidip, sonra da ALLAH-u Zülcelal’in cennetini istememiz çok büyük bir hatadır. Her kim nefsini sever, onunla mücadele etmez ve ona güvenirse, bu o kimsenin dinini bilmediğinin, nefsinin ne kadar büyük bir düşman olduğunun farkında olmamasının alametidir. Onun içindir ki, ALLAH-u Zülcelal bir ayet-i kerimede şöyle buyurmuştur:
“O mü’minlerin çoğu (nefsin günaha meyilli olarak yaratıldığını) bilmiyorlar.” Yunus; 13)
Bilemiyoruz düşmen nefsimizi,seviyoruz çünkü nefsimizi hatta görmek istemiyoruz kusurlarımızı.
Başkalarını yargılıyoruz ama kendi nefsimize gelince pohpohluyoruz..
[
Bu mesajın devamını görebilmek için kayıt olun ya da giriş yapın
